RENAULT 14

 

In 1976 introduceert Renault in Frankrijk (Nederland in 1977) de moderne 14, één van de eerste 5 deurs hatchbacks met schildbumpers voor en achter en de eerste productieauto zonder dakgoten hetgeen mogelijk werd door nieuwe lasconstructies.

Door de motor dwars voorin te plaatsen kan ondanks een bescheiden lengte van 402,5cm de binnenruimte worden geboden van de R16 en dankzij de onder de motorkap geplaatste reservewiel een ruime kofferbak.

Renault koopt de volledige techniek in bij Peugeot, waarmee tijdens de ontwikkeling een vergaande samenwerking bestond.

De motor met een inhoud van 1218cc/57PK/145km/u staat onder een hoek van 72 graden achterover waardoor het zwaartepunt wordt verlaagd. De productie vindt plaats bij de gezamenlijke Renault-Peugeot motorenfabriek La Française de Mécanique in het Noord-Franse Douvrin. Het is een motor met een lichtmetalen cilinderkop en vijf maal gelagerde krukas, de versnellingsbak vormt één geheel met de krachtbron.

De voorwielophanging is ook afkomstig van Peugeot en bestaat uit McPherson veerpoten met schroefveren en daarin opgenomen schokdempers, plus 22 mm dikke stabilisatorstang. De achterwielophanging is vergelijkbaar met die van de Renault 5: de twee torsiestaven zijn achter elkaar geplaatst waardoor de wielbasis links 253cm en rechts 250cm (exact met 32 mm) verschilt.

De 14 was een zeer comfortabele, geruisloze auto; op dat gebied won ‘ie het van de concurrentie.

De vloeiende vormgeving was een vrij gewaagde keus van Renault want strakke lijnen waren in de mode (VW Golf, Ford Escort, Volvo 343, Opel Kadett D) en niet iedereen kon de ’peervormige’ belijning waarderen, toch kreeg Renault in 1976 de Grand Prix d’esthétique industrielle van het Franse Instituut voor Industriële Vormgeving. De 14 was leverbaar in felle kleuren, o.a. oranje, geel, felgroen.

De quatorze is leverbaar als L en TL waarbij de L wel erg sober is uitgevoerd: o.a. geen antiverblindingsbinnenspiegel, geen dashboardkastje met klep, geen vloerbedekking, geen rembekrachtiging en de leuningen van de voorstoelen zijn niet verstelbaar, zaken die de TL allemaal wel heeft en een goede reden is om voor die uitvoering te kiezen.

In 1978 verviel de L en werd de luxueuze GTL geïntroduceerd; kort daarna kwam daar de sportieve TS nog bij die door toepassing van een dubbele carburateur 70,5PK kon leveren wat een topsnelheid van 157km/u mogelijk maakte.

In 1980 kreeg de 14 een facelift en werden de richtingaanwijzers verplaatst van de voorbumper naar een plaatsje naast de koplampen (foto 1). De motor van de GTL en TS werd vergroot naar 1360cc, bij gelijkblijvende vermogens. De GTL werd optioneel leverbaar met een 5-versnellingsbak die de TS standaard kreeg. De 14 phase deux was leverbaar met chique metaalkleuren. Opvallend waren de zgn. vliegtuigstoelen in de TS en GTL; comfortabele stoelen met hoge rugleuningen en uiteraard hoofdsteunen. De wagens waren luxueus en mooi uitgevoerd; zaken als elektrisch bediende voorste zijramen en centrale deurvergrendeling waren zeker nog geen gemeengoed.

De Renault 14 was in productie van 1976 tm 1983 en met 999250 geproduceerde exemplaren een succes.