auto's uit de jaren 70

  Ligier is een Franse autofabrikant opgericht in 1968 door rugby speler en coureur Guy Ligier. De Ligier JS2 (1971-1975) was een 425cm lange lichtgewicht sportwagen met middenmotor, het aluminium chassis was ontworpen door Michel Tetu en het prachtig vormgegeven kunststof koetswerk werd ontworpen door de toonaangevende Italiaanse autodesigner Pietro Frua. De JS2 werd gepresenteerd op de Autosalon van Parijs in 1970 met een Ford 2.6 V6 maar Ford weigerde deze motoren uit concurrentieoverwegingen te leveren aan Ligier. Ligier maakte een deal met Citroen (Maserati eigenaar sinds 1968) om de 170PK 2.7L Maserati C114 V6 motor ontworpen door Giulio Alfieri uit de Citroen SM te gebruiken, aangezien de Ligier maar 950KG woog maakte dit de wagen serieus snel; volgens testen uit die tijd waren de rijeigenschappen fabuleus, de wagen kleefde aan de weg. Ook van binnen maakte de JS2 een serieuze indruk met gebruik van mooie materialen en hoogwaardige afwerking (afb.3). Achter de middenmotor ha...

  De Ford Granada MKll (1977 tm 1984) was een strak gelijnde grote auto, leverbaar als 2 deurs saloon (foto3), 4 deurs sedan (foto4) en 5 deurs stationcar (foto1) waarvan de carrosserie op de neus na bijna ongewijzigd werd overgenomen van de MKl, de Coupé zoals leverbaar bij de MKl werd helaas niet gecontinueerd. De degelijke Granada was een comfortabele, ruime auto verkrijgbaar in allerlei uitvoeringen; van relatief eenvoudige familieauto tot snelle luxueuze autobahncruiser, al naar je gelang. Leverbaar met benzinemotoren van 1.7L (v.a. 1981 1.6L), 2.0L 4cil, 2.0L V6, 2.3L V6, 2.8L V6 en topmodel 2.8L V6 met benzine injectie die 160PK leverde. Indenor dieselmotoren waren ook leverbaar; 1.9L, 2.1L en 2.5L. Achterwielaandrijving. Er waren diverse uitvoeringen leverbaar wat luxe betreft, de meest luxueuze was de Ghia met zo’n beetje alle accessoires die Ford op dat moment kon leveren. In 1981 werd de Granada geüpdatet, de bumpers liepen nu verder door om de hoeken van de spatborden, ...

  De Toyota Celica Sunchaser (1978-1981) was een Baur (Targa) achtige conversie gebouwd door het bedrijf Griffith in opdracht van Toyota gebaseerd op de tweede generatie Celica (A40/A50). De Celica MKll was een populaire achterwielaangedreven 2- of 3 deurs 2+2 sportcoupé in ons land leverbaar met 4 cilindermotoren van 1.6L (1.6LT 75PK/1.6ST 86PK) of 2.0L (90PK of als GT met 118PK en een top van 190km/u). Aanvankelijk had de Celica MKll dubbele ronde koplampen, voor modeljaar 1980 kreeg de Celica dubbele rechthoekige koplampen (afb.1) en vernieuwde achterlichten. De Sunchaser ombouw hield in dat het bovenste dakdeel vewijderd kon worden en de softtop-achterruit neergeklapt kon worden, de rolbeugel bleef staan; gesloten had je dan een coupé en open een semi-cabrio. Het productienummer van de Sunchaser stond in de klep van het handschoenenkastje, een leuk detail. Ook in Nederland zijn enkele exemplaren nieuw verkocht zoals de 1978 1.6ST te zien op afbeelding 2 en 3 (interieur). Van d...

  De vierde generatie (S60/S70) van de grote Toyota Crown kwam in 1971 op de markt en naar goede gewoonte van die tijd werd er tegelijkertijd ook een mooie hardtop coupé uitgebracht. Ondanks het feit dat Toyota zich vooral op de Amerikaanse markt richtte en de Crown dientengevolge een Amerikaans uiterlijk had, had de 468cm lange Crown toch een eigen, herkenbare vormgeving; let bijvoorbeeld eens op het complexe ontwerp van de neus. De vormgeving werd destijds zelfs als enigszins futuristisch beschouwd. Ook in ons land kwam je de Crown af en toe tegen, voor een grote Japanner werd hij redelijk goed verkocht. De motorkeuze bestond uit een 2.0L 4 cil van 106PK of een smeuïge 2.6L 6 cilinder van 140PK (MS75) die een topsnelheid van ruim 170km/u mogelijk maakte. De Crown was vooral op comfort gericht en luxueus uitgevoerd, zeker uitgevoerd met de 6 cilinder motor was (en is) het een formidabele, ruime reiswagen. In 1975 werd de Crown opgevolgd door de S80/S90/S100, de 5e generatie Crown....

  Gilbern was een sportwagenfabrikant uit Wales van 1959 t/m 1973, de merknaam was een samenvoeging van de 2 namen van de oprichters; slager GIles Smith en de Duitse ingenieur BERNard Friese. Het logo van Gilbern, de draak van Wales, Y Ddraig Goch (Welsh Dragon) staat op de nationale vlag van Wales, en is verreweg de bekendste draak in Groot-Brittannië. De wagens waren gebouwd van kunststof op een eigen ontworpen buizen chassis met componenten van gangbare auto’s uit die tijd. De Gilbern Invader (1969-1973) was het meest succesvolle model alhoewel dat relatief is want de aantallen waren klein, er zijn totaal 394 Invaders MKl en MKll geproduceerd, plus 212 Invaders MKlll waarvan 105 Estates (zie foto 2 Nederlandse Estate). Ik ken de Invader Mklll uit de autojaarboeken van 1973/74, de importeur was IVAM BV te Delft, de prijs in 1973 was een stevige f28500 (ter vergelijking Ford Capri 2600GTR f14301, Mercedes 280 coupé f28728, Porsche 911T coupé f32547); er zijn 9 links gestuurde Inv...

De BMW E21 Baur TC (1977-1982) was een chique Targa cabriolet gebaseerd op de succesvolle 3 serie (E21; 1975-1983); het achterste gedeelte van het dak was neerklapbaar en het bovenste gedeelte van het dak was uitneembaar en werd in de kofferbak opgeborgen. Door deze targa constructie bleef de stijfheid van de carrosserie intact en zo ook de uitstekende rijeigenschappen waar BMW bekend om staat. De Baur ombouw was verkrijgbaar op elke E21, van de 315 met 75PK tot en met de snelle 143PK 323i, deze laatste is begrijpelijkerwijs het meest gezocht. Gesloten had de Baur TC een coupé achtige lijn wat de auto uitstekend stond en de auto een zweem van exclusiviteit mee gaf, open had je een semi-cabriolet en kon je genieten van de zon. Van de E21 Baur TC werden er 4598 (volgens productielijst Baur) geproduceerd. De Baur TC werd opgevolgd door de Baur TC ll gebaseerd op de BMW E30.  

  De Mitsubishi Celeste (1975-81) was een achterwiel aangedreven coupé gebaseerd op de Lancer (A70). De sportief gelijnde Celeste was vanwege de 3e deur, de achterklep, een praktische 2+2 coupé die vrij compact was met een lengte van 411cm, de wielbasis was 234cm. Leverbaar in Nederland als de 1600ST met een 1.6L motor (4G32) van 85PK met een topsnelheid van 160km/u of als 2000GT/GSR met een 2.0L (4G52) van 98PK wat een top van 170km/u mogelijk maakte. Volgens autojaarboek Autotest (waarvan ik alle jaargangen bezit) was de 2liter motor wel wat veel voor wat het onderstel aan kon, ze vonden de 1.6L beter bij de Celeste passen. In sommige andere landen was ook een 1.4L motor leverbaar. In 1978 kreeg de Celeste een facelift waarbij de ’boemerang’ achterlichten vervangen werden door rechthoekige, langwerpige exemplaren, de ronde voorlampen werden ook vervangen door rechthoekige exemplaren (foto4), naar de mode van die tijd. De Celeste werd in Nederland goed verkocht; hij zag er goed ui...

  In de zeventiger jaren produceerden veel fabrikanten een coupé gebaseerd op een standaardauto zo ook Datsun die met de Cherry E10 (1970-77) een groot succes had en daarvan een coupé versie ontwierp. De Cherry 120A coupé kwam in 1973 op de markt en had op zijn zachtst gezegd een nogal opvallend uiterlijk met een bijna vlak liggende achterklep en kleine achter zijraampjes wat enorme dode hoeken en een hoge tildrempel ten gevolge had maar daarentegen wel praktisch was door de neerklapbare achterbank. Het was een compact voorwiel aangedreven coupeetje van 369cm lang geschikt voor 2 volwassenen en 2 (grote) kinderen, compleet uitgevoerd met o.a. ruitenwissers met 2 snelheden, slaapstoelen met hoofdsteunen, toerenteller en zonwerend glas; zaken die toentertijd als luxe beschouwd werden. De 120A (KPL10TD) had een 1171cc benzine motor van 65PK, doordat het wagentje slechts 680kilo woog was ‘ie daarmee behoorlijk vlot met een top van 150km/u. Ik herinner me dat ik ze als jochie in de zev...

  De Triumph Stag (1970-1977) was een luxueuze Engelse 4 zits open sportwagen ontworpen door Michelotti. De elegante Stag had een neervouwbare softtop met een T-bar rolbeugel (een veiligheidsconstructie) en een hardtop (foto4) met achterruitverwarming en uitstelbare achterraampjes, in het begin een optie later standaard wat het comfort in de winter flink vergrootte. Het interieur was prachtig uitgevoerd zoals de Engelsen dat zo goed kunnen met hout en leder, een aangename plek om ter verpozen; elektrisch bedienbare ramen, stuur- en rembekrachtiging waren standaard, airconditioning was een optie. De Stag had een door Triumph zelf ontwikkelde 3.0L V8 motor met bovenliggende nokkenassen die 145PK leverde maar door ontwerpfouten vwb de koeling en problemen met de distributie en ontsteking kreeg de motor al rap een slechte reputatie wat de verkoopcijfers geen goed deed. De Stags die nu nog rondrijden hebben meestal een aantal verbeteringen ondergaan waardoor de motor wel betrouwbaar wor...

  De elegant gelijnde Audi 100 coupé S F105 (1970-76) was ontworpen door Hartmut Warkuß en gebaseerd op de succesvolle 100 sedan F104 (1968-76, 796787stuks geproduceerd). Deze vrij grote wagens hadden voorwielaandrijving wat een aparte keus was; bij compacte auto’s zijn de voordelen evident want goedkoper te produceren en meer interieur ruimte (cardantunnel ontbreekt) maar het beperkt ook het vermogen wat een fabrikant toe kan passen vanwege onderstuur en reacties in het stuur, later loste Audi dat op met de befaamde vierwielaandrijving, de quattro’s. De F104 serie had niet heel veel vermogen dus bij deze auto’s was het geen probleem, de wagens waren op comfort gericht en niet op sportiviteit. De stijlvolle 100 coupé S was een comfortabele, relatief ruime 4á5 zits coupé van bijna 4½ meter lang met een uitstekende afwerking. De coupé werd geleverd met een 1.9L 4 cilinder motor met 4 handmatige versnellingen of een automatische 3 bak, aanvankelijk had de motor dubbele carburateurs en...

  De Lancia Beta Berlina (1972-84) kwam in een aantal varianten waarvan de Spider Zagato er één was. De Spider (1975-82) was ontworpen door Pininfarina en werd gebouwd door Zagato. Het was een 2+2 targa; het dak was uitneembaar en het achterste gedeelte neervouwbaar met daartussen de rolbeugel. Gebouwd op de ingekorte bodemplaat van de Berlina werd de Spider geïntroduceerd in 1975 en was leverbaar met 1.6L en 1.8L motoren, later vervangen door een nieuwe 1.6L en 2.0L (119PK) motor. Voorwielaandrijving. De Beta Spider was een karakteristieke auto die veel rijplezier gaf en het interieur was luxueus afgewerkt; het was meer een GT (Gran Turismo) dan een sportwagen, uitstekend geschikt om lange afstanden mee af te leggen. Er werden 9390 Spiders geproduceerd wat deze Lancia vrij zeldzaam maakt.  

  Bitter GmbH & Co. KG, in 1971 opgericht door Erich Bitter, is een Duitse autofabrikant. De prachtige Bitter CD V8 (1973-79) was een Gran Turismo pur sang; luxueus uitgevoerd met meer dan voldoende power onder de rechtervoet (230PK/427Nm) kon men vlot in alle comfort door Europa reizen. Gebaseerd op de Opel Diplomat (sommige bronnen beweren dat CD staat voor Coupé Diplomat wat m.i. plausibel is) heeft de CD tevens diens dikke 5.4L GM V8 onder de kap wat onderhoud relatief betaalbaar maakte in vergelijking met bijvoorbeeld de edel merken uit Italië. Op de Frankfurt motor show van 1973 werd de CD tentoongesteld met groot succes en werden er 176 orders genoteerd, helaas gooide de oliecrisis van 1973 roet in het eten en werden de meeste orders geannuleerd. Voor een prijzige luxueuze sportwagen met een hoog brandstofverbruik was er in de jaren na de oliecrisis weinig animo; dientengevolge werden er in totaal slechts 395 van verkocht wat de Bitter CD uiterst zeldzaam maakt. De CD we...

  De Fiat 131 Mirafiori (1974-84) was de opvolger van de succesvolle 124. De Mirafiori was een ruime (gezins)wagen en had goede rijeigenschappen. Leverbaar als 2 deurs sedan (coach), 4 deurs sedan en 5 deurs stationwagen (gebouwd bij SEAT) en motoren van 1.3L/65PK en 1.6L/75PK, achterwielaandrijving. De standaard 131 had rechthoekige koplampen, de Special had o.a. dubbele koplampen wat de wagen een sportief aanzicht gaf. In 1976 werden 400 Fiat Abarth 131 Rally-auto's gemaakt voor homologatiedoeleinden, de straatversie had een 2.0L met 140PK, deze versies zijn nu erg gezocht en kostbaar. De Fiat Abarth 131 was een zeer succesvolle Groep-4 rally-auto waarmee het wereldkampioenschap voor constructeurs werd behaald in 1977, 1978 en 1980. Tussen 1976 en 1981 won de Fiat 131 20 wedstrijden in het WRC. In 1978 kreeg de 131 een update en kreeg grote rechthoekige koplampen, grotere achterlichten, kunststof bumpers en een nieuw interieur. Tevens werden er nieuwe DOHC-motoren met dubbele bov...

  Gedwongen door de wereldwijde oliecrisis moesten de Amerikaanse autofabrikanten downsizen; auto’s moesten compacter, lichter en zuiniger. De Ford Mustang ll (1974-78) is daar een goed voorbeeld van; leverbaar met een zuinige 2.3L 4 cilinder met 89PK, de bekende Keulen 2.8L V6 motor met 106PK en vanaf 1975 toch gelukkig weer een 5.0L V8 (142PK/339Nm) omdat klanten daar om vroegen. Erg krachtig qua PK’s waren deze motoren niet maar ze hadden een goed koppel (trekkracht) en voldeden voor een cruiser als de Mustang want een sportwagen was het niet. De wagen reed comfortabel en was goed uitgerust; je kon de Mustang naar goede Amerikaanse gewoonte helemaal zelf samenstellen met allerlei pakketten en accessoires al naar gelang je smaak en beurs. De Mustang ll was leverbaar als 2 deurs coupé (foto1) en 3 deurs hatchback coupé (foto2) waarbij de achterbank geschikt was voor (grote) kinderen, het was een 2+2. Dankzij de compactere buitenmaten (lengte 444cm) werd de Mustang ll ook in Europa...